دوشنبه, ۳۰ مرداد ۱۳۹۶ مصادف با 28 ذوالقعده , 1438
خانه » باشگاه انديشه » دل‌نوشته‌ها » لذت با خدا بودن
لذت با خدا بودن

hqdefaultفطرت انسان چنین است که تا فایده‌ی چیزی را نبیند، آن‌ را برای عمل نمی‌پذیرد و از آن به نوعی احساس بیزاری می‌کند. تجربه در زندگی افراد نقش مهمی دارد و از رهگذر تجربه است که به کاری دل می‌بندند و دل به کاری نمی‌دهند.

شاید دیده باشید که حتماً هم دیده‌اید، بسیاری از مردم از مسجد و نماز فرار می‌کنند و مسجد را به‌سان زندانی می‌دانند که باید در اسرع وقت از آن خارج شوند و جان سالم به‌در برند. هیچ شوق و علاقه‌ای به نماز ندارند و هر عبادتی را بر خود باری می‌دانند که بر دوششان سنگینی می‌کند.

عده‌ای هم هستند که واقعاً «قُلُوبُهُم مُعَلَّقَةٌ بِالمَسَاجِد» و «جُعِلَتْ قُرَّةُ أَعْیُنِهِمْ فِی الصَّلاة» است؛ همین‌ها هستند که همواره در صف اوّل نماز قرار دارند و از عبادت پرودگارشان لذت می‌برند و دل‌هایشان در مسجد و عبادت و تلاوت و ذکر آرامش پیدا می‌کند؛ ﴿أَلَا بِذِکْرِ اللهِ تَطْمَئِنُّ القُلُوب﴾.

- حال باید ببینیم که علت اصلی این تقسیم چیست؟

- چرا مردم به دو گروه تقسیم شده‌اند؟

جواب ساده است؛ فقط کمی اندیشه می‌طلبد!

آنهایی که از مسجد و عبادت گریزان هستند، نمی‌دانند که چه لذتی در عبادت نهفته است؛ زیرا تا کنون تجربه‌اش نکرده و طعم واقعی آن را نچشیده‌اند.

اگر آن‌ها هم با اخلاص و خضوع نماز بخوانند و خود را در مقابل الله تعالیٰ تصور کنند، هرگز احساس خستگی نمی‌کنند و دلشان نمی‌شود مسجد را بگذارند و بروند.

اگر آن‌ها هم پس از نماز اندکی بنشینند و الله تعالی را یاد کنند، بدون این‌که ذهنشان جای دیگری برود و یا این‌که غرق خیالات شوند، لذت ایمان و عبادت را خواهند چشید.

پس بیایید از این لحظه به بعد سعی کنیم لذت عبادت را تجربه کنیم تا دلمان همواره به مسجد و نماز مرتبط باشد و خنکی چشمانمان در طاعت پروردگار قرار گیرد.

مطمئناً با وجود دشمنانی هم‌چون نفس و شیطان این کار آسان نخواهد بود؛ اما سخت هم نیست؛ فقط دلتان را یکسو کنید.

محمد نارویی
ديدگاه شما نظرات ( 0 )
نظري ثبت نشده است.

ديدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *